Niewjaarsrede-receptie van Deelgemeente Hoogvliet
| Een enorme opkomst was er afgelopen donderdag, 9 januari, in de middag bij de traditionele nieuwjaarsreceptie in de Aanbouw naast de oude Dorpskerk. Mensen vanuit de bevolking, bedrijfsleven, overheden en andere belangstellenden waren naar de Aanbouw gekomen voor een gezellig 'onder onsje'. Dit jaarlijks gebeuren versterkt het sociale gebeuren in Hoogvliet op een leuke wijze, 'je ziet elkaar weer eens en praat wat bij'. Voor Kees van Pelt was dit de eerste keer dat hij als Voorzitter van de Deelgemeente de nieuwjaarsrede uitsprak, elf jaar lang had, eveneens aanwezig, Hans Elemans het gedaan.
In de rede stond van Pelt ook stil bij het plotseling overlijden van John Vroegindeweij, de directeur van de Rabo Bank. De hele tekst: |
| Dames en heren,
Vorig jaar stond ik hier ook in deze zaal en hoorde de emotionele aankondiging van Hans Elemans die aangaf na 11 jaar te stoppen als voorzitter van de deelgemeente. Ik dacht toen nog, wat moet dat worden zonder hem erbij? Wie moet hem opvolgen? Wel het resultaat is inmiddels bekend middels de verkiezingen van 6 maart; een minimale verschuiving van zetels in de deelraad, continuïteit van de zittende coalitie, een coalitieprogramma dat voortborduurt op het vorige. Drie maanden later was ik de nieuwe voorzitter en sinds die tijd vragen ze thuis regelmatig aan tafel, wie is die kerel die hier het vlees staat te snijden. Je wordt bedankt Hans. Tijdens de kerstperiode heb ik wat gas teruggenomen, heb me weer wat meer met mijn gezin bemoeid en ben ik begonnen met het schrijven van deze nieuwjaarstoespraak en ik was daarmee in een afrondende fase toen ik vlak voor nieuwjaar | ||
| in mijn overpeinzingen ruw werd gestoord door de mededeling dat John Vroegindeweij directeur van de Rabobank en een maatschappelijk zeer bewogen man was overleden. Op weg naar zijn crematie afgelopen vrijdag werd ik gebeld door collega Arnold van der Heijde met de mededeling dat er in Hoogvliet een achtervolging met dodelijke afloop had plaatsgevonden. Ik was weer terug in de realiteit van alle dag. Dames en heren, We kunnen zonder omhaal vaststellen dat 2002 een veelbewogen jaar is geweest. Het zou al te makkelijk zijn om te zeggen; dat is gebeurd, dat vergeten we, er is een nieuw jaar en we gaan weer aan de slag. Oud en nieuw loopt een beetje door elkaar heen deze keer en daar waar we stil staan bij het verleden geef ik ook een blik op de toekomst. Ik concentreer me daarbij op een aantal zaken die ook, of juist, op Hoogvliet zijn weerslag hebben gehad of zullen hebben. Een eerste feit waar ik met u bij wil stilstaan is het gegeven dat het deelgemeentebestel in het jaar 1973 in Hoogvliet zijn intrede deed. Dit betekent dat de deelgemeente Hoogvliet zijn dertigste levensjaar is ingegaan. Het is slechts een constatering en geen reden tot een groot feest maar ik wilde het hier wel even noemen. Ik denk dat we in Hoogvliet inmiddels wel bewezen hebben dat het deelgemeentebestel goed kan uitwerken. | |||
| 6 maart gaf wel een politieke aardverschuiving in de Rotterdamse raad te zien en dat bracht een college met een voor Rotterdamse begrippen ongekende samenstelling. Vanuit Hoogvliet gezien zou je kunnen stellen dat het Rotterdams college een bijna-afspiegeling is van de Hoogvlietse coalitie van de afgelopen vier jaren. Dit heeft ook zijn effect op de manier waarop het dagelijks bestuur met de wethouders omgaat. In een open dialoog, zakelijk ingesteld, gericht op snel handelen. Het is mij tot nu toe niet tegengevallen. Op het financiële aspect na dan, ik kom er zo nog op terug. | 
| ||
| De aanloop naar de landelijke verkiezingen van 15 mei met een triest hoogtepunt in de moord op Pim Fortuyn en de uiteindelijke uitslag van die verkiezingen staat mij ook nog helder voor de geest. Ik noem het hier expliciet omdat de uiteindelijke samenstelling van het inmiddels weer gevallen kabinet een beleidsakkoord heeft opgeleverd dat ook direct invloed heeft op de Hoogvlietse samenleving. Ik wil er één punt uithalen: het feit dat uitgeprocedeerde asielzoekers zonder verder pardon worden uitgewezen. Hoogvliet herbergt ook 23 gezinnen die hier gedurende langere tijd woonachtig zijn en die dit te wachten staat. Het dagelijks bestuur maakt zich hier grote zorgen om. Een verscherping van procedures mag er vervolgens niet toe leiden dat het menselijk aspect uit het oog verloren wordt.
Dames en heren,
In 2000 werd het investeringsplan voor de Wijkaanpak voor Hoogvliet goedgekeurd en zijn we voortvarend aan de slag gegaan. De Wijkaanpak is gekoppeld aan de grootschalige herstructurering bestaande uit het investeren in Fysieke, Economische en Sociaal zaken. In Hoogvliet hebben we daarbij in 2002 ook de onderdelen Schoon Heel en Veilig toegevoegd. Stuk voor stuk belangrijke prioriteiten. Van het college van B&W van Rotterdam hebben we op een aantal onderdelen ook meer de regiefunctie gekregen om hierop goed te kunnen sturen. De Wijkaanpak integreren in de staande organisatie is ook altijd de wens van het dagelijks bestuur en de raad van Hoogvliet geweest.
 | |||
| Ook zijn de financiën voor het kunnen uitvoeren van deze prioriteiten tot en met 2004 gewaarborgd.
Maar …………………er is ook een gevaar! De herijking van het deelgemeentefonds heeft de gemoederen in Hoogvliet niet onberoerd gelaten. De inzet van alle deelgemeentebesturen - zo'n twee jaar geleden - om te komen tot een transparante verdeling van middelen gebaseerd op meetbare maatstaven heeft geleid tot een uitkomst die voor Hoogvliet niet bepaald gunstig uitpakt. Een korting van ongeveer 10% op de huidige uitkering is buiten alle proporties en heeft tot overleg op hoog niveau op het stadhuis geleid en inmiddels ook tot een pas op de plaats van drie maanden. Het dagelijks bestuur doet vanaf deze plek een klemmend beroep op het college en met name de wethouders middelen en wijken om een oplossing te vinden voor deze voor Hoogvliet ongewenste uitkomst. Een appèl op het gezond verstand is hier op zijn plaats. Vanuit het mooie Hoogvliet wil ik dan ook - en ik denk dat ik mag spreken namens alle bewoners en de maatschappelijke organisaties - een oproep doen aan het college. Wilt u echt werk maken van de collegeprioriteiten, Schoon, Heel, Veilig, Woningbouw, Economie en Inburgering en wilt u echt werk maken van een goede voortgang van de herstructurering in Hoogvliet zodat u tot in het buitenland kunt blijven pronken over de Hoogvlietse eigenzinnige aanpak maak dan deze gigantische korting ongedaan. | |||
| November 2002 was bepalend voor de 'coming out' van Wimby. Middels de drukbezochte Wimby-week en informatieve filmpjes op TV-Rijnmond presenteerde de IBT zich aan Hoogvliet en de wereld daarbuiten. Een aantal indrukwekkende plannen is toen geïntroduceerd. | 
| ||
| Een blijvend aandenken aan de IBT is er al in de vorm van het schitterend gerestaureerde tramhuisje. In maart van dit jaar zullen de eerste plannen in echte daden worden omgezet door de plaatsing van voorlopig drie schoolparasites waarvoor inmiddels ook al landelijke belangstelling is getoond. Wij zijn benieuwd wat Wimby in 2003 nog meer kan concretiseren.
Dames en heren, Het dagelijks bestuur heeft veel bewondering voor de bewoners van Hoogvliet die direct te maken hebben met de gevolgen van de herstructurering. In eerdere interviews heb ik al laten blijken dat ik de persoonlijke communicatie met bewoners zeer op prijs stel en ook de manier waarop dat gebeurt; open en met begrip voor elkaars standpunten. Het dagelijks bestuur schroomt niet om bij bewoners thuis, zoals dat óók is gebeurd in de Alverstraat, op bezoek te gaan, om hun problemen aan te horen en samen te zoeken naar oplossingen. Die oplossing is naar ons idee voor elke inwoner van Hoogvliet in samenwerking met de beide corporaties Vestia en Woonbron Maasoevers altijd te vinden.
Wij begrijpen dat, des te langer het proces duurt, het geduld van bewoners steeds nadrukkelijker op de proef wordt gesteld. Wij zullen bewoners die naar elders vertrekken niet willen en kunnen tegenhouden, dat neemt niet weg dat we de belofte vastgelegd in een convenant - Iedereen die in Hoogvliet wil blijven wonen moet dat ook kunnen - nog steeds gestand kunnen doen. Ik hoop in alle oprechtheid dat ik in de nabije toekomst nog eens klachten mag krijgen over een te grote hoeveelheid aan nieuwbouwactiviteiten in Hoogvliet. Dat zou voor mij betekenen dat we echt op stoom zijn. Dames en heren, Er is de laatste jaren veel gesproken over de politie en meestal niet in al te positieve zin. Met de geuite kritiek was ik het over het algemeen eens en zelf heb ik, nog als raadslid, in een raadsvergadering de communicatie over de ombuiging van de politie in het kader van de Fijnmazigheid op zijn zachtst gezegd allerbelabberdst genoemd. Ik wil die negatieve spiraal vandaag toch eens doorbreken en mijn waardering uitspreken over de in Hoogvliet opererende politiemensen. Gezien de publieke opinie, de fysieke en psychologische druk waaronder zij moeten opereren in de huidige maatschappij zeg ik: Petje af, in ieder geval voor de inzet. En dan weet ik ook wel - en gelooft u mij de politie zegt het zelf ook - het kan allemaal nog veel beter. Gun de politiemensen op straat ook de tijd om aan de ook voor hen nieuwe situatie gewend te raken. De tijd van alleen preventief optreden ligt achter ons, het besef is aanwezig dat een hardere aanpak van met name veroorzakers van overlast noodzakelijk is.
Voor het komende jaar zullen de deelgemeente en de politie gezamenlijk in navolging van de discussieavonden van september en november 2002 en de unaniem aangenomen motie van de raad, met een plan komen om de communicatie met en de voorlichting aan de bewoners van Hoogvliet op een hoger plan te trekken. Dat plan gaat wel uit van de bereidheid van diezelfde bewoners om richting politie en de deelgemeente meldingen van onrechtmatigheden te blijven doen evenals het doen van aangifte. Ik heb inmiddels begrepen dat op het niveau van de korpsleiding, gezien de uitspraken van commissaris Meyboom, het kwartje over miscommunicatie ook is gevallen.
ik hou me aan de normale regels; ik loop en rijd niet door rood licht; ik hou de deur open voor een invalide in een rolstoel; ik steek niet direct mijn vinger in de lucht als iemand anders een verkeersfout maakt; ik zit niet aan andermans bezittingen; ik drink geen alcohol op straat; ik spuit geen grafity op de pilaren van de nieuwe Beneluxlijn; ik rijd geen rondjes op mijn scootertje midden in de nacht, Dames en heren, We hebben onze mond ervan vol, iedereen weet het: we leven in een ik-maatschappij. Egoïstisch gedrag viert hoogtij. Maar we doen er veel te weinig aan om dat te veranderen. Veel erover praten maar vooral weinig doen lijkt het motto. In Hoogvliet leveren we al een aantal jaren het bewijs dat het wel anders kan: met elkaar samenwerken, elkaars mening respecteren zonder alleen maar te denken, ik ben belangrijk en wat een en ander zegt moet hij zelf maar weten. Waar denkt u dat we nu zouden staan met bijvoorbeeld de herstructurering als we niet zouden samenwerken, als de diensten, corporaties en sociaal maatschappelijke organisaties alleen maar aan hun eigen belangen zouden denken. Laat dat als voorbeeld gelden voor het oplossen van andere problemen die we hebben in Hoogvliet. Ik doe een oproep aan alle inwoners van Hoogvliet om daar eens dieper dan gewoon over na te denken. U hebt gemerkt, ik heb een positieve blik op de toekomst als het om Hoogvliet gaat en heb een groot vertrouwen in het wezen dat mens heet. Ik weet zeker dat ik dat ik dat vertrouwen bij u allen hier aanwezig, het komende jaar ook aan zal treffen. Laten we in Hoogvliet maar weer eens de eerste zijn zoals zo vaak en vanaf nu in alle opzichten tegen elkaar kunnen zeggen: Hoogvliet, de stad van de ultieme samenwerking, waar woorden als verdraagzaamheid, begrip voor elkaar en gewoon Hollands fatsoen niet tot fronsende blikken leidt. Waar 3 januari 2003 de boeken ingaat als de laatste datum waarop sprake is geweest van slachtoffers. Of vraag ik nu toch net even te veel………?
Tot slot wil ik u en de uwen namens het dagelijks bestuur een voorspoedig, verdraagzaam en vooral gezond 2003 toewensen.
Hieronder nog enige sfeerplaatjes | |||
